+ Απάντηση στο θέμα
Σελίδα 29 από 29 ΠρώτηΠρώτη ... 19 25 26 27 28 29
Εμφάνιση αποτελεσμάτων σε εξέλιξη 561 έως 569 από 569

Θέμα: Ολυμπιακος και συνδεσμιακο κινημα

  1. #561

    Προεπιλογή

    Ανατρίχιασα.
    CETERUM CENSEO VAZELAM DELENDA ESSE.

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από costasman Εμφάνιση μηνυμάτων
    Το πρόσωπο σου είναι σαν τον κρινο, απο το ματι σου το δάκρυ πίνω, φύτρωσε για μας της αγάπης ο σπόρος, γ*μιεται ο Παο και η Λεωφόρος.

  2. #562

    Προεπιλογή

    Πριν λιγες μερες εφυγε απο κοντα μας ενας νεος αδερφος, ο Βασίλης, ο Tsitsou 7, o ιδρυτής του ULTRAS.gr.
    Το παλικαρι δεν το γνωριζα μεχρι να διαβασω την ειδηση του θανατου του.
    Το ULTRAS.gr ηταν το πρωτο ερυθρολευκο site-forum που επισκεφτηκα καπου στο 2001. Για μενα οπως και αλλους ολυμπιακους του εξωτερικου ηταν μια ερυθρολευκη οαση και ενας τροπος να νιωσουμε πιο κοντα στην κερκιδα μας. Το thrylos-fans ηρθε αργοτερα.

    Νιωθω την ηθικη υποχρεωση να γραψω αυτο το ποστ σαν "ξενιτεμενος οπαδος του πληκτρολογιου" για εναν πρωτεργατη της της ολυμπιακης επικοινωνιας-ενημερωσης και οχι μονο.
    Συλληπητηρια και κουραγιο στους αγαπημενους του...

    Μετά από χρόνια ο χείμαρρος των αναμνήσεων ξεχύνεται ορμητικός. Πως να μπορέσουμε όμως ρε Βασίλη να περιγράψουμε τόσα συναισθήματα και τόσες μοναδικές στιγμές με λέξεις; Πως να χωρέσουν σε ένα κείμενο τα πιο όμορφα οπαδικά μας χρόνια; Μαζί σου φεύγει κι ένα κομμάτι μας. Φεύγει; Συγνώμη χρησιμοποίησα λάθος λέξη. Θυμάσαι στη χορογραφία για τα αδέρφια μας στο πάρκινγκ στο Καραϊσκάκη τι λέγαμε; «Οι νεκροί πεθαίνουν μονάχα όταν τους ξεχάσεις». Κι εμείς δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ…

    Ήταν Αύγουστος του 2006 όταν συναντηθήκαμε στο Red Café. Το πρώτο ultras meeting, είχε έρθει η ώρα να συναντηθούμε όλοι μαζί, να συστηθούμε, να γνωριστούμε. Εντάξει κάποιοι γνωριζόμασταν από την Ριζούπολη αλλά τώρα δεν θα ήμασταν πια nickname. Είχε έρθει η ώρα να τρέξουν τα πράγματα. Η χαρά και η ανυπομονησία μας ήταν τεράστια. Μια γλυκιά ταχυκαρδία μας είχε πιάσει. Έσκασες με τη βέσπα που από κάτω είχες πάντα αυτοκόλλητα και το καρό καπελάκι, είχαν έρθει και τα παιδιά από το Λονδίνο. Κουβεντιάσαμε τα πάντα κι αποφασίσαμε. Είχε έρθει η ώρα για τη πρώτη χορογραφία με τη Ρόμα. Πόσο άγχος ρε φιλαράκι θυμάσαι; Και μια να τρέχουμε στο Porto, μια στο Μοσχάτο, μια στο μαγαζί στο Κερατσίνι και κουβέντα πάνω στη κουβέντα και τρέξιμο και προετοιμασία. Κι έπρεπε να εξηγήσουμε σε όλους τι είναι Ultras. Ultras είσαι εσύ, είμαι εγώ, είμαστε όλοι όσοι αγαπούσαμε τον Ολυμπιακό ανιδιοτελώς. Ultras ήταν νοοτροπία, παρεάκι, δημιουργικότητα, σεβασμός. Κι έπρεπε να τα εξηγήσουμε όλα αυτά σε όσους μας έβλεπαν καχύποπτα κι ο φίλος μας από το Κερατσίνι έβαζε πλάτη. Θυμάσαι ρε Βασίλη πόσες ώρες είχαμε φάει σε εκείνα τα τραπέζια να σχεδιάζουμε τα βήματα μας; Κι όταν ήρθε η ώρα για το παιχνίδι τι αγωνία είχαμε όλοι μας. Μην ανάψει κανείς καπνογόνα και μας το χαλάσει, αν θα βγει όμορφο; Θυμάσαι πόσες μέρες και νύχτες τρώγαμε εκεί στην αποθηκούλα και στα καθίσματα να ετοιμαζόμαστε; Κι όταν βγήκε όπως το περιμέναμε την χαρά που υπήρχε στα μάτια μας.

    Και στη συνέχεια κι άλλα σχέδια για καινούργιες χορογραφίες, να ηχογραφούμε τα συνθήματα που βγάζαμε για να τα μάθει κι άλλος κόσμος. Κι πριν το παιχνίδι με τη Λυών κρύφτηκε το πέταλο από τις σημαίες και τα πλακάτ. Θυμάσαι ρε Βασίλη κερκίδα; Μια κερκίδα γεμάτη «φωνή, πάθος και χρώμα» αυτός ήταν ο στόχος μας και τον είχε περιγράψει με τον καλύτερο τρόπο. Να δώσουμε στην κερκίδα μας φωνή, πάθος και χρώμα και πάντα με γνώμονα το καλό του Ολυμπιακού και της Θύρας 7. Και δεν σταματάγαμε με τίποτα, τρέχαμε τα βράδια για βαψίματα, εκδρομές όπου έπαιζε ο Θρύλος και μετά τι θα κάναμε με τον ερασιτέχνη εκεί που χτύπαγε η καρδιά του Ολυμπιακού μας; Εκεί που μας δινόταν η καλύτερη αφορμή για τις πιο γνήσιες κερκίδες μας; Κι δώστου πόλο και δώστου βόλεϊ και με τη βοήθεια των παιδιών από τον Βόλο είχε έρθει η ώρα να αναλάβουμε το Πινκ Πονγκ και να το ανεβάσουμε στην Α1 και αργότερα να πάρουμε πρωτάθλημα.

    Και μέσα σε όλα αυτά να γινόμαστε παρέα και φιλαράκι μου πρέπει να σου πω ένα μεγάλο ευχαριστώ από καρδιάς γιατί από εδώ μέσα γνώρισα ανθρώπους που σχεδόν δεκαπέντε χρόνια μετά τους θεωρώ πια οικογένεια μου γιατί ήταν εκεί σε όλα τα σκοτάδια μου.
    Θυμάσαι ρε φίλε τι χαρά πήραμε όταν βγήκε το πρώτο fanzine; Πόση κούραση στο σχεδιασμό και στα κείμενα μέχρι να στηθεί όπως το θέλαμε; Θυμάσαι το τρέξιμο στη διανομή και τη χαρά του να βλέπεις κόσμο να σκάει στο γήπεδο και να το κρατάει στο χέρι. Η φωνή μας ρε Βασίλη. Η φωνή των Ultras.

    Θυμάσαι την χορογραφία πριν το παιχνίδι με την Τσέλσι. Τα χιόνια και τον Κοκκινιά μαζί με τον τυμπανιστή να μας κερνάνε κονιάκ με σταφίδες για να μην κοκκαλώσουμε ρε φίλε. Μα εμείς ήμασταν ήδη «κόκκαλο με τον Ολυμπιακό», θυμάσαι τον τυμπανιστή που μπούκαρε στον αγωνιστικό χώρο και έγραψε Θύρα 7 πάνω στο χιόνι; Κι μετά πήγαμε απέναντι στο ΣΕΦ κάνοντας πατινάζ και κοπανώντας του μπάτσους.

    Πως να ξεχάσω την εκδρομή στη Λάρισα στο μπάσκετ που σκάσαμε από το πουθενά και κάναμε ώπα μια ολόκληρη πόλη και τα λεφτά που μαζεύαμε για να έχουν όλοι να πάρουν από ένα σουβλάκι να μην μείνεις κανείς νηστικός, μιας και η εκδρομή ήταν εκτός προγράμματος και ήμασταν όλοι άφραγκοι. Τα ταξίδια στην επαρχία για να γνωριστούμε με τους ανθρώπους εκεί και να τους εξηγήσουμε τι είμαστε και τι θέλουμε να κάνουμε με μοναδικό κι αδιαπραγμάτευτο στόχο το καλό του Ολυμπιακού και της Θύρας 7. Τι όμορφους ανθρώπους και τι ωραία μέρη είδαμε ρε φίλε; Και οι Μοσχατιώτες μαζί σε όλη την επαρχία σα ροκ μπάντα που κάνει περιοδεία.
    Κι μετά με τον Solo φάγαμε τα γόνατα μας για να ετοιμάζουμε σημαίες που θα ομορφύνουν κι άλλο το πέταλο. Και εσύ εκεί στη 5 στο πι ρε φίλε να κουνάς τον καπελάκια πέρα δώθε. Και τότε που ανάψαμε τα πρώτα στρόμπο στη χώρα κι ο δικός μας να κάνει πλάκα στην πυροσβεστική φωλιά. Και η εκδρομάρα στη Ρόμα με τους Ιταλούς να παραμιλάνε. Κι εσύ χαρούμενος γιατί έβλεπες πως όλο αυτό πια είχε γίνει αυτό που είχες φανταστεί. Συμμετοχικό. Γιατί ποτέ δεν το ήθελες κλειστό και για λίγους, ήθελες να ξεκινήσουμε και να μπει όσο το δυνατόν περισσότερος κόσμος σε αυτή την νοοτροπία και διαδικασία.

    Και ρε φίλε ήσουν σωστός ήρεμος και χαμογελαστός πάντα και προβληματιζόσουν γενικότερα για τα κοινωνικά προβλήματα που συνέβαιναν γύρω μας και σκεφτόσουν και το έψαχνες και συζητούσαμε για την αβεβαιότητα και τις κρίσεις πανικού, για τη ζωή που προσπαθούσαν να μας κλέψουν. Ακόμη και την τελευταία φορά που σε είδα από κοντά μιλήσαμε για αυτά κι ας έμενες πια στην Ολλανδία δεν ξέχναγες τα ζόρια που τραβάγαμε όσοι μείναμε πίσω.
    Κι δεν μπορώ να σε αποχαιρετήσω ρε Tsitsou γιατί είσαι εδώ κάθε φορά που παίζει ο Ολυμπιακός είσαι δηλαδή μέσα στη καθημερινότητα μας όπως και η ομάδας. Όπως και προχθές που πήγαμε στο ΣΕΦ και κοιταζόμασταν με δακρυσμένα μάτια και δεν μπορούσε να το χωρέσει ο νους μας.

    Έτσι σε θυμόμαστε όλοι σαν ένα ασταμάτητο τραγούδι…

    Ultras Voice

    απο το ULTRAS.gr
    Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη theoman : 23-03-19 στις 02:40
    ΒΑΖΕLOBUSTERS

  3. #563
    addicted to red Το avatar του χρήστη telis1986
    Εγγραφή
    24-06-2008
    Περιοχή
    Manchester
    Μηνύματα
    12.480

    Προεπιλογή

    Ελαφρύ το χώμα.

    Sent from my Huawei P20 Pro using Tapatalk
    Θρύλε,σε εμας χτυπά η καρδιά σου!

  4. #564
    Το avatar του χρήστη Ronj
    Εγγραφή
    12-07-2008
    Περιοχή
    Αθήνα
    Μηνύματα
    15.809

    Προεπιλογή

    Θα βλέπει τον Θρύλο από κει ψηλά .

  5. #565
    Database Error Το avatar του χρήστη RedArmy7
    Εγγραφή
    01-04-2008
    Περιοχή
    #error/location not found
    Μηνύματα
    97.369

    Προεπιλογή

    Συλλυπητήρια στην οικογένεια του.


  6. #566
    The Beer Hunter Το avatar του χρήστη De Niro
    Εγγραφή
    20-07-2009
    Περιοχή
    Κορυδαλλός
    Μηνύματα
    35.537

    Προεπιλογή

    Kρίμα. Αφανής ηρωας του Ολυμπιακού οπαδικού κινήματος και της άδολης αγάπης για την ομάδα και μόνο.

    Συλληπητήρια στους δικούς του.


    ΥΠΕΡΑΝΩ ΟΛΩΝ Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ . & -



    ΓΙΑ ΤΟΝ JOHNNY BOY, ΤΟ ΑΛΑΝΙ ΜΟΥ. ΞΕΡΕΙΣ ΕΣΥ.

    ΒΑΖΕLOBUSTERS
    FIRST 4


  7. #567

    Προεπιλογή

    Κρίμα να φεύγουν τόσο νέοι άνθρωποι. Ελαφρύ το χώμα
    Michael Jordan
    Some people want it to happen, some wish it would happen, others make it happen

  8. #568
    sailor Το avatar του χρήστη chrisgus
    Εγγραφή
    13-02-2009
    Περιοχή
    Orbis Novus...
    Μηνύματα
    15.366

    Προεπιλογή

    Πολύ κρίμα.
    «Διαφωνώ με αυτό που λες αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες»
    Φράση που αποδίδεται στον Βολταίρο, και είναι επίκαιρη όσο ποτέ.
    Αφιερωμένο σε κάποιο φόρουμ που αγαπάμε.
    Ποιά ομάδα να συγκριθεί μαζί σου; Ποιός λαός να συγκριθεί μαζί σου;

  9. #569
    Το avatar του χρήστη giannis7
    Εγγραφή
    19-09-2017
    Περιοχή
    Αθήνα
    Μηνύματα
    1.726

    Προεπιλογή

    Κουράγιο στους δικούς του...

+ Απάντηση στο θέμα

Δικαιώματα - Επιλογές

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  • BB code is σε λειτουργία
  • Τα Smilies είναι σε λειτουργία
  • Ο κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
  • Ο κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας