Page 12 of 12
Re: ΠΡΟΠΟΝΗΤΙΚΟ ΤΙΜ
Posted: Fri Aug 14, 2026 9:04 pm
by oikon7
Τέλος πάντων, η απόφαση πάρθηκε - συνεχίζουμε με Μεντιλίμπαρ.
Εμένα μου αρέσει να θέτει στόχο ο ΒΜ τον Τελικό του Γιουρόπα. Ο καλύτερος τρόπος για να μεγαλώσει ο Σύλλογος είναι μέσω ευρωπαϊκών διακρίσεων.
Ιδού η Ρόδος κ.τ.λ. κ.τ.λ.
Re: ΠΡΟΠΟΝΗΤΙΚΟ ΤΙΜ
Posted: Fri Aug 14, 2026 9:18 pm
by iceman7
Ομολογία αποτυχίας. Χάρισες ένα πρωτάθλημα στο γραφικό Ηλιόπουλο, έχασες 4,5 μυρια τουλάχιστον από τον αποκλεισμό από την άσημη Ναϊμέγκεν, θα παίξει ο Ηλιόπουλος play offs με πολλές ελπίδες να τσεπώσει το μαρούλι, μπάλα δεν παίζεις, αντίθετα έχουμε αρρωστήσει με την ανημποριά που βγάζει η ομάδα. Ξεφτιλίζεται ο σύλλογος με γραφικά άτομα σαν το καραπαπαρα στη θέση μυθικών μορφών όπως ο Σάββας. Σε έχουν πηδήξει στο παρασκήνιο το οποίο αδυνατείς να ελέγξεις ως συγκρουσιακός.
Πουλάς τους πάντες και ψωνίζεις από μάνατζερ και δανεικούς από το κυρίως κατάστημα της φίρμας.
Κρίμα ….
Αν ένιωσες ποτέ πραγματικά το μεγαλείο του συλλόγου όταν σε έπαιρνε ο πατέρας σου στα αποδυτήρια της ομάδας μας στα 80s προτιμότερο θα ήταν να πουλήσεις από το να πουλάς παππα με ευρωπαϊκά και να χρησιμοποιείς το σύλλογο για την προσωπική σου ατζέντα.
Τα στερνά τιμούν τα πρώτα.
Για τον παππού δεν θα γράψω τίποτα.
Αν σεβόταν την υστεροφημία του έπρεπε να είχε παραιτηθεί. Αυτό που παίζει η ομάδα είναι αρρώστια. Σιχαινόμαστε να βλέπουμε αυτή την ανήμπορη ομάδα να προσπαθεί να κάνει παιχνίδι με γιομες και να την κλέβει ο κάθε πικραμένος των κορακιών συμπεριλαμβανομένων (αλλά γι αυτό ευθύνεται ο ΒΜ).
Οσοι ελπίζουν ότι θα γίνει κάτι διαφορετικό φέτος να θυμίσω ότι τα παιδιά δεν τα φέρνει ο πελαργός.
Συνεχίζουμε να (ονει)ρευόμαστε

Re: ΠΡΟΠΟΝΗΤΙΚΟ ΤΙΜ
Posted: Sat Aug 15, 2026 5:37 am
by καναπές
rabarivoni wrote: Fri Aug 14, 2026 5:39 pm
Τον Μέντι σαν άνθρωπο τον λατρεύω.
Το ποδόσφαιρο του δεν το αντέχω, ειδικά τα περσινά.
Θεωρώ λάθος την απόφαση παραμονής του και εύχομαι ολόψυχα να κάνω λάθος.
Ούτε σωστή ούτε λάθος είναι η απόφαση. The proof is in the pudding, που λένε στο χωριό μου. Ή, όπως τραγουδούσε ο μεγάλος Πούλικας, έργα κι όχι λόγια από δω και μπρος.