• Εδάφους ή αέρος;

    Η συνηθισμένη μέθοδος αξιολόγησης οποιασδήποτε μεταγραφής του Ολυμπιακού είναι απλή: παρακολούθηση του παίκτη με την προηγούμενη ομάδα του, με έμφαση στα στοιχεία που μπορούν να "μεταφερθούν" στο παιχνίδι των πρωταθλητών Ευρώπης. Το πρόβλημα με αυτή τη λογική στην περίπτωση του Μπρεντ Πέτγουεϊ είναι ότι έπαιζε σε μια ιδιαίτερα ασυνήθιστη ομάδα. Το Ρέθυμνο σούταρε σχεδόν τον ίδιο αριθμό τριπόντων και διπόντων, άνοιγε το ρυθμό περισσότερο από οποιαδήποτε ομάδα της κατηγορίας, άπλωνε πέντε παίκτες στην περιφέρεια και γενικά είχε ελάχιστη σχέση με μια τυπική ελληνική ομάδα.

    Ίσως, λοιπόν, τα νούμερα του Πέτγουεϊ να είναι ελαφρώς πληθωριστικά. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Για παράδειγμα δεν αποκλείεται το ποσοστό του στα τρίποντα να βελτιωθεί, από τη στιγμή που στον Ολυμπιακό αναμένεται να παίρνει λιγότερες προσπάθειες υπό καλύτερες προϋποθέσεις. Αυτή η ποθανότητα ενδέχεται να είναι και ένας από τους βασικούς λόγους απόκτησης του, αφού στα περισσότερα συστήματα του Μπαρτζώκα τα τεσσάρια περνάνε πολύ ώρα πίσω από τα 6,75. Από την άλλη, ο Αμερικανός αντικαθιστά ένα πορνοστάρ που είχε αναδειχτεί σε κλειδί για την αμυντική λειτουργία του Ολυμπιακού. Επομένως η άναλυση του παιχνιδιού του πρέπει να ξεκινήσει από αυτή την πλευρά του γηπέδου:


    Αυτό το βίντεο συμπυκνώνει τις αρετές και τις αδυναμίες του Πέτγουεϊ στην άμυνα. Στον αέρα είναι φοβερά αποτελεσματικός. Ακόμα και με επιτόπιο άλμα ξέρει να προστατεύει το καλάθι πηδώντας κάθετα ώστε να αποφεύγει τα πολλά φάουλ. Χαμηλά, όμως, η αδυναμία του να κρατήσει τη θέση του αποτελεί πρόβλημα, τόσο στην προσωπική άμυνα, όσο και στα ριμπάουντ.


    Ο Αμερικανός θα κληθεί να αντιμετωπίσει πολύ βαρύτερα κορμιά στην Ευρώλιγκα από τους Πρίντεζη και Πάουελ. Τα νούμερα του στα ριμπάουντ ήταν εξαιρετικά για το επίπεδο της Α1, αλλά τα περισσότερα από αυτά τα μάζευε ερχόμενος από την αδύνατη πλευρά και αξιοποιώντας το άλμα του. Αν η λογική των hedge out συνεχιστεί και φέτος, τα τεσσάρια του Ολυμπιακού θα υποχρεώνονται να δίνουν βοήθειες βαθιά μέσα στη ρακέτα - δηλαδή σε σημεία όπου ο Πέτγουεϊ ζορίζεται, όπως φαίνεται και στο παραπάνω βίντεο.

    Aνάλογη εικόνα παρουσιάζεται και σε άλλες πτυχές της άμυνας. Ο Πέτγουεϊ έκοβε το 9% των σουτ που επιχειρούσαν οι αντίπαλοι του ΑΓΟΡ όσο βρισκόταν στο παρκέ. Αυτό το νούμερο είναι πολύ ανώτερο από όλα τα τεσσάρια στη φετινή Ευρωλίγκα. Πέρα, όμως από τη διαφορά επιπέδου με την Α1, οι τάπες του Πέτγουεϊ είχαν κόστος για την άμυνα του Ρεθύμνου. Πολλές φορές ο Αμερικανός έχανε τον παίκτη του και περίμενε μέσα στη ρακέτα. Τα ελεύθερα τρίποντα των Άντιτς και Μασιούλις στο παρακάτω βίντεο είναι ενδεικτικά.

    Από την άλλη, η ικανότητα του να ακολουθεί κοντύτερους παίκτες αλλά και να καλύπτει σημαντικές αποστάσεις χάρη στην αλτικότητα του, αλλοιώνοντας σουτ ή πάσες, του δίνει σημαντικό πλεονέκτημα σε πολλές διαφορετικές καταστάσεις. Εκεί που χρειάζεται δουλειά, όμως, είναι στο χετζ άουτ, όπου δε δουλεύει αρκετά με τα πόδια του, επιτρέποντας στον αντίπαλο χειριστή να βρίσκει πάσες μέσα στο καλάθι.



    Στην επίθεση παρατηρείται μια ανάλογη διχοτόμηση μεταξύ αέρα και εδάφους. Μια γρήγορη αναζήτηση στο youtube παρέχει ένα σωρό παραδείγματα για την ικανότητα του Πέτγουεϊ να τελειώνει φάσεις πάνω από τη στεφάνη στον αιφνιδιασμό ή στο μισό γήπεδο (είναι στα χάι του που θα'λεγε κι ο δεύτερος αγαπημένος του τραγουδιστής). Η αλτικότητα του τον βοηθάει και στο σουτ, όπου έχει τη δυνατότητα να βρίσκει ισορροπία στον αέρα και να σουτάρει με καλό οπτικό πεδίο ακόμα και όταν η άμυνα κλείνει σωστά. Όταν, όμως, καλείται να βάλει την μπάλα στο παρκέ αρχίζουν τα προβλήματα. Δε διαβάζει σωστά τις βοήθειες, με αποτέλεσμα να κουτουλάει στις διεισδύσεις, δεν έχει παιχνίδι με πλάτη και δεν είναι καλός πασέρ. Επίσης, όταν υποδέχεται την μπάλα χαμηλά δεν είναι αρκετά δυνατός ώστε να τελειώνει φάσεις in traffic που λένε και στο χωριό μου. Με άλλα λόγια, η βασική επιθετική συνεισφορά του Πέτγουεϊ θα είναι τα τρίποντα και τα τελειώματα αιφνιδιασμών. Αυτή τη στιγμή, δε μοιάζει ικανός για κάτι περισσότερο.


    Φυσικά αυτά που μπορεί να προσφέρει ενδέχεται να αποδειχτούν υπεραρκετά με την κατάλληλη στελέχωση της γραμμής των ψηλών. Αν ο Πέτγουεϊ συνδυαστεί με ένα σέντερ που έχει εκτόπισμα στη ρακέτα και ενταχτεί σε μια άμυνα με σωστές περιστροφές, τότε μπορεί να κάνει μεγάλη ζημιά στην άμυνα ερχόμενος από την αδύνατη πλευρά για να προστατέψει το καλάθι ή μαρκάροντας περιφερειακούς. Στην επίθεση είναι ικανός να τελειώσει φάσεις που θα δημιουργούν άλλοι στην περιφέρεια και τη ρακέτα. Ο Μπαρτζώκας έψαχνε ένα τεσσάρι με σουτ και το βρήκε σε χαμηλή τιμή. Επιπλέον, το ενδιαφέρον της Μπάμεργκ - μιας ομάδας με υποδειγματικό σκάουτινγκ - λέει αρκετά για την ενδεχόμενη απόδοση αυτής της επένδυσης. Το ζητούμενο πλέον είναι η ένταξη του Πέτγουεϊ σε ένα αγωνιστικό περιβάλλον όπου δε θα χρειάζεται να ανησυχεί για όσα δεν μπορεί να κάνει.
  • Πρόσφατα Άρθρα